کوچولوی خوش اخلاق مامانی و بابایی

حسابی قرتی هستم و دوست دارم به خودم برسم. به سشوار هم خیلی علاقه دارم و اینجا دارم موهام و سشوار می کشم  خوب شدم؟ قشنگ سشوار کشیدم . نه؟!!!!  علاقه دارم به صورت دراز کش ماشین بازی کنم  صبح زود قبل از مهد کودک رفتن بعد از ظهرها که بر می گردیم خونه اصلا دوست ندارم از آسانسور بیام بیرون و بعضی وقتا کار به دعوا می کشه  اگر هم از آسانسور بیام بیرون بازم می رم توی راهرو و هیچ جوره نمی خوام از بیرون بودن دل بکنم  توی این عکس هم تیریپ مظلومیت برداشتم  این عکسم ...

هر چی بردیا بزرگ تر می شه دکوراسیون خونه ما هم متنوع تر و شیک تر می شه. یه روز در کشو کابینت رو باز کردم و با کلی ظرف مواجه شدم. ظرفای غذای خودشو همه رو ریخته بود توی  کشوی کابینت!!!!  داشتم لوازم شوینده و بهداشتی رو توی کابینت مرتب می کردم که احساس کردم انگار بعضی هاشون نیست!!! فکر می کنید کجا بود؟ توی اسباب بازی های بردیا خان   به تزیئنات میز تلویزیون خیلی علاقه داره. هههههه هر چی گیرش بیاد می چینه روش و در قسمت های مختلف. گاهی حسابی هم سلیقه به خرج می ده. مثل سوسمارش!!!   یه کم سر درد داشتم و یه نیم ساعتی دراز کشیده بودم. بردیا هم بیدار بود و بازی میکرد... از اتاق خواب که ...

از همون روز اولی که به دنیا اومدم هیچوقت مامانی با لالا کردن من مشکلی نداشته. همیشه مثل یه آقا پسر خوب و خوش خواب خودم خوابیدم. یعنی یه جورایی هر وقت لالا داشته باشم توی هر شرایطی می خوابم. حتی وسط بازی و وسط غذا خوردن و .... این قسمت مبل یکی از جاهاییه که خیلی دوست دارم اونجا بخوابم. خیلی وقتا که خوابم می گیره می رم اینجا... البته وقتی لالا کردم مامانی باید زود منو ببره روی تختم یا یه جای امن دیگه. چون از اونجایی که خیلی وول می خورم هر لحظه امکان سقوط کردنم هست!!! اینجا هم وقتی طبق معمول داشتم با قاشق و کفگیر و ... بازی می کردم ناگهان احساس خوابالودگی بهم دست داده و همونطوری کفگیر به دست لالا کردم  بعضی ...

میزبان کوچولو که وقتی ما رسیدیم تازه خوابیده بود طاها کلوچه  باران خوشگله  بردیا و فراز دانشمند فراز و بردیا و امیرعلی آقا پارسا با اون موهای لخت خوشگلش  پارسا و کیمیا  بردیا و کیمیا  رادمهر و فراز در حال نابود کردن تخت کیمیا  دیبا سادات تپل مپل و آقا مهدی پر جذبه  حدیث خانم و طاها کلوچه که داره دولپی پاپ کرن می خوره... حدیث و باران  پارسا و تلما ایلیا و بردیا فراز و پارسا و ایلیا  مهدی و دیباسادات که فکر کنم اینجا باهم قهرن احتمالا  ا...

خوب باز دوباره قرار برقرار شد و من و مامانی به دیدن دوستامون رفتیم.  دیروز 22 بهمن 91 به جای رفتن به راهپیمایی ، راهی خونه کیمیا جون و خاله سمانه شدیم. شروع مهمونی ساعت 10 بود و بابایی مهلبون لطف کرد و من و مامانی رو ساعت 10:10 جلوی خونه خاله سمانه اینا پیاده کرد  که جزو اولین نفرات باشیم  تا رسیدیم من حسابی احساس راحتی کردم و یه راست رفتم توی اتاق کیمیا و رفتم سراغ وسایلش... کیمیا هم خواب بود و منم خیالم راحت  تا قبل از اومدن همه مهمونا اخلاقم زیاد بد نبود     خیلی تاب دوست دارم و با تاب کیمیا جون سرگرم می شدم به به چقدر اسباب بازی داره این ک...

مامانی من از اول اولش دوست داشت یه پسملی داشته باشه که حسابی قرتی و فشن باشه  بعد که خدا بهش پسمل داد از همون اول در حال نقشه کشیدن واسه من بود  همیشه هم دلش می خواسته که موهای من و بلند کنه اما از اونجایی که مو تا یه کم بلند بشه و شکل بگیره خیلی بهم ریخته و نامرتب می شه هر بار طاقت نیاورده و در آرایشگاه مامانی موهای من کوتاه شده  هر بار هم با خودش قول می ده که دیگه این بار دست به موهای من نزنه اما دوباره نامرتبی موهای من و  کوتاهی مو  و پشیمونی مامان و ....  این بار هم خیلی تحمل کرده بود اما باز طاقتش تموم شد و  و از چند روز پیش واسه امروز یعنی شنبه 21 بهمن 91 ساعت 4 واسه من وقت آرایشگاه گرفته بود...

این عکسا رو توی مهد کودک ازم گرفتند . البته زیادم خوب نشده. اما خوب یادگاریه دیگه... در ضمن اینم بگم که عکسا خیلی وقت پیش آماده شده بود. اما بنده پاره شون کرده بودم. داستان هم از این قراره که روزی که عکسا آماده شده بود مامی عکسا رو گذاشته بود روی میزناهارخوری تا بابایی که شب میاد عکسا جلوی چشم باشه  و بابایی حسابی سورپرایز بشه. بعدشم  من سرگرم بازی شدم و مامانی هم رفت توی اتاق و نشست پشت سیستم و مشغول چت کردن با دوستش شد . بعد از اونم با تلفن صحبت کرد... منم در این فاصله بیکار ننشستم و با اجازه بزرگترا رفتم بالای صندلی و عکسا رو برداشتم و با نهایت خونسردی و لذت زیاد همه رو ریز ریز کردم.هههههههه  همچنان مشغول لذت بردن از هنر...

عزیزم،‌نفسم،‌ عشق بزرگ من ، مرد کوچک من... این مطلب و  یه جایی خوندم و گفتم واسه تو هم بذارم. چون می دونم در آینده تو زندگیت یه زمانی به یه جاهایی می رسی که مطمئناً به دردت می خوره...   به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی  اونی که زود میرنجه زود میره، زود هم برمیگرده. ولی اونی که دیر میرنجه دیر میره، اما دیگه برنمیگرده  به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی  رنج را نباید امتداد داد باید مثل یک چاقو که چیزها را می‏بره و از میانشون می‏گذره از بعضی آدم‏ها بگذری و برای همیشه قائله رنج آور را تمام کنی.  به یک‏جایی از زندگی که ر...