کوچولوی خوش اخلاق مامانی و بابایی

دو روز پیش یعنی جمعه 12 اسفند ماه خونه یکی از دوستای گلم دعوت بودیم و قرار بود با یه سری دیگه از دوستان و نی نی های کوچولوشون همه اونجا دور هم جمع بشیم. خیلی مهمونی عالی و خوبی بود. این وروجک ها با همدیگه واقعا دیدنی بودند. بعضی هاشون اولش از دیدن نی نی های دیگه غریبی کردند بعضی هاشون هم مثل آقا بردیا از همون اول شروع کرد به شيطونی و تا گذاشتمش زمین یه راست رفت توی آشپزخونه و همونجا نشست ( آخه پسرم علاقه شدید به محیط آشپزخونه و ظرف و ظروف و ... داره و هم این که می دونه اونجا محل خوراکی هاس ) بازی کردنشون با همدیگه بانمک و خنده دار بود. نی نی های پستونکی با این که خودشون پستونک توی دهنشون بود باز دنبال پستونک اون یکی ب...

خودشون هم تشریف فرما شدند که من یه موقع نخوام دست به چیزی بزنم ...

اینجا وایساده بود و اصلا حواسش به دوربین نبود تا دوربین و دید یه دستش و ول کرد تا نشون بده توی این کار خیلی حرفه ایه روروئکش و می گیره و باهاش کل خونه رو دور می زنه و دوباره برش می گردونه جایی که همیشه پارکه اینجا به زور می خواد از پشت سوار روروئکش بشه اینجا هم وایساده و هر چی دم دستش بوده پرت کرده پائین و شدید از این کارش خوشحاله   ...

این چند روز مامانی همش مشغول تمیزکاری و نظافت خونه بود به قول خودش داشت خونه رو می تکوند!!!!!  منم تا اونجا که در توان داشتم سعی می کردم بهش کمک کنم مجله ها و روزنامه هایی رو که می خواست بندازه دور همه رو پاره پوره می کردم و ریز ریز خورد می کردم تا راحت تر توی سطل زیاله جا بشه. هر چی روی زمین بود برمی داشتم می خوردم تا دیگه مامانی نخواد هی دولا بشه جمشون کنه ، کمرش درد بگیره. آخه همش به بابایی می گه از بس دولا می شه اسباب بازی های من و جمع می کنه کمر درد گرفته   هرجا رو مامانی دستمال می کشید منم دنبالش می رفتم و دستمام و می کردم توی دهنم تا خیس بشه بعد دوباره انگشتای خیسم و می کشیدم روی میزها تا تمیزتر شه ...

دیشب 4 اسفند جشن سالگرد ازدواج خاله عاطفه و عمو حسین بود... خیلی خوش گذشت. آقا بردیا هم پسمل خوبی بود. اما خوب خسته ام شده بود. همش بغل این و اون بود  ( آخه مامان و باباش همش وسط بودند) خوابش هم می اومد اما سر و صدای ارکستر و ... نمی ذاشت بخوابه و خودش هم دوست داشت به زور خودش و بیدار نگه داره. بعضی وقتا دست دسی می کرد. بعضی وقتا نق می زد. بعضی وقتا می خندید. بعضی وقتا گریه می کرد...  اما از اول تا آخر شب ول کن پستونکش نبود. هزار بار هم انداختش زمین. هی ما باید می بردیم می شستیمش!!!!!! بردیا در آغوش مامان بزرگش در حال نانای نای بردیا و عمو حسین بردیا در آغوش آقای پدر ...

اینجانب بردیا خان، پسمل خوش اخلاق و شیطون مامان و بابام 10 ماهه شدم. یعنی امروز اولین روز از یازدهمین ماه زندگیمه.  فکر کنم 10 ماه خیلی بزرگ باشه. آخه مامانی همش عسکای کوشولوییمو نشونم می ده و می گه ببین چگده بودی! ببین چگده بزرگ شدی! ببین چگله خوجل شدی! وزنم : 10 کیلو گرم قدم : 76 سانتی متر شیطونی های این ماهم: دستام و به همه جا و همه چی می گیرم و بلند میشم. اصلا مهم نیست چی باشه. مهم اینه که من یه چیزی گیرم بیاد واسه این کار. بعضی وقتا چیزایی که دستم و بهشون می گیرم محکم نیستند واسه همین سقوط می کنم و به شدت دردم میاد. گاهی که دردم خیلی زیاد باشه می زنم زیر گریه. اما بعضی وقتا هم که مامانی ...

اینم هدیه بابایی برای گل پسر به مناسبت شب ولنتاین البته به گفته خودش عروسکای خوشگل زیاد دیده بود. اما از این یکی به خاطر پستونکش بیشتر از همه خوشش اومده مبارکت باشه پسرم خدا از معنی قبله تا لبخندت به من پل زد روزی هزار دفعه باید به لبخندای تو زل زد ...